Συν-εργάζομαι

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Πολιτικά-ιστορικά γεγονότα Πνευματική ζωή - Λογοτεχνία Ø 1828 Ί δρυση νέου Ελληνικού κράτους Ø 1828-1831 Κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας Ø 1833 Άφιξη Όθωνα (ελληνικό κράτος: περιλαμβάνει Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Κυκλάδες) Ø 1863 Βασιλεύς Γεώργιος Γλύξμπουρκ Ø 1864 Ένωση Επτανήσων με την Ελλάδα ¨    1830 -1880 Αθηναϊκή Σχολή ¨    Στην Αθήνα δημιουργείται μια έντονη λογοτεχνική κίνηση από τους Φαναριώτες (Έλληνες από τις παραδουνάβιες ηγεμονίες και την Κωνσταντινούπολη): Η ποίησή τους είναι λόγια (καθαρεύουσα), στομφώδης, πεσιμιστική. Σε αντίθεση με τον ευρωπαϊκό ρομαντισμό που έδωσε αριστουργήματα τα έργα είναι άψυχα, με ρητορεία και ρηχή αισθηματολογία. Παναγιώτης και Αλέξανδρος Σούτσος, Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής, Δημήτριος Παπαρρηγόπουλος, Σπυρίδων Βασιλειάδης, Αχιλλεύς Παράσχος ¨    Επτανησιακή Σχολή: λατρεία πατρίδας, φύσης, θρησκείας, γυναίκας. Σολω...

Γνωρίσματα των διαφόρων ρευμάτων στην ποίηση Γνωρίσματα του Ρομαντισμού (Ελλάδα 1830-1880Παλαιά Αθηναϊκή Σχολή) Ø   Σύγκρουση με τον κλασικισμό και τον Νεοελληνικό διαφωτισμό. Ø   Θέματα: έρωτας, ελευθερία, φύση, θεός) Ø   Η πίστη στην απελευθερωτική και δημιουργική δύναμη της φαντασίας και του συναισθήματος. Ø   Η υποστήριξη αγώνων για την ελευθερία, τόνωση του εθνικού συναισθήματος. Ø   Επικράτηση συναισθήματος, φαντασίας, υπερβολικού, συγκινησιακού, ιδανικού. Ø   Διάχυτη μελαγχολία και απαισιοδοξία. Ø   Η τάση προς τον οραματισμό, την αναπόληση και τη νοσταλγία Ø   Βαθιά εκτίμηση της ομορφιάς της φύσης και θέασή της ως  πνευματικής δύναμης που παρακινεί σε υψηλές υπερβάσεις. Ø   Η προτίμηση ορισμένων «σκηνικών», όπως φεγγαρόλουστων τόπων και θαλασσινών τοπίων ερειπίων, τάφων. Ø   Διεύρυνση λεξιλογίου, μετατροπή εικόνας σε βασικό στοιχείο του έργου, έντονος ρυθμός και ηχητικά τεχνάσματα, ρητορικές μεγαλοσ...